ดึกแล้ว     นั่งพับผ้าเป็นตั้งสูง เก็บใส่กระเป๋า

ดึกแล้ว   ดูรูปเก่าๆเก็บใส่ถุง ถุงของความทรงจำ

ดึกแล้ว  เรียบชีท  อันนิ้งไป หรือเก็บให้น้องดีกว่านะ

ดึกแล้ว  เก็บเลคเช่อร์  เอาไว้อ่านตอนสอบเข้าทำงาน

ดึกแล้ว   นอนนึก ใครกันนะคือเพื่อนคนแรก

ดึกแล้ว   นอนไม่หลับ คิดถึงวีรกรรมทำให้อาจารย์

เช้าแล้ว    วันนี้ไม่ต้องตื่นไปเรียนแล้วซินะ

เช้าแล้ว  ไปใส่บาตรที่โรงอาหารดีกว่า

เช้าแล้ว  ขี่มอเตอร์ไซด์แล้วรับบัตร  ขอบัตรเป็นที่ระลึกได้มั้ยเนี่ย

เช้าแล้ว   อ้าว...ตุ๊ดตู่  มาได้ไง ตกใจหมดเลย!

เช้าแล้ว   สระแก้วเธอสวยขึ้นทุกวัน

เช้าแล้ว  เดินนับต้นลั่นทม  บาน  หอม  งามนักแม้จะอยู่บนพื้น

หิวแล้ว  จะไปร้านไหนดี  ข้าว 15 บาท น้ำเปล่าใส่โหลละบาท ฝรั่ง 5 บาท  กล้วยทอด 5 บาท

               ที่สีลม  สยามหรือพารากอนคงไม่มี  อืมม..อร่อย อิ่ม ยี่สิบหกบาท สารอาหารครบทั้งห้าหมู่

ได้เวลาแล้วสินะ    ลาก่อนรถตู้                          ที่ฉันเคยนั่งไปเมเจอร์

                                ลาก่อนคุณยาม                            ที่ยืนแจกบัตรให้ฉันทุกวัน

                                ลาก่อนลานเปตอง                       ที่เพื่อนฉันหลายคนเรียนวิชานี้

                                ลาก่อนส้มตำไชยเชษฐ์               ที่ฉันชอบนั่งเสื่อมากกว่าตั้งโต๊ะ

                                ลาก่อนโรงละคร                         ที่เพื่อนฉันเป็นทั้งตัวเอกและตัวร้าย

                                ลาก่อนศึกษาศาสตร์                    ที่ทำให้ฉันรู้จักหม่อมหลวงปิ่น  มาลากุล

                                ก่อนโรงเรียนสาธิต                     ที่ทำให้ฉันมีที่ไหว้พระพิฆเณศวร

                                ลาก่อนศูนย์พัฒนาเด็ก                ที่ทำให้ฉันนึกถึงน้องเล็กที่บ้าน

                                ลาก่อนเอสอง                              ที่เป็นที่พักผ่อนเมื่อผ่านไปทางนี้

                                ลาก่อนศูนย์ศิลปะฯ                     ที่ทำให้ฉันรู้จักงานศิลปะชิ้นงาม

                                ลาก่อนวังสนามจันทร์                ที่ทำให้ฉันเป็นหนึ่งในประวัติศาสตร์งาน 100 ปี

                                ลาก่อนหอพักชายหอพักหญิง   ที่ทำให้พวกเรามาพบกัน

                                ลาก่อนคณะวิทยาศาสตร์            ที่ฉันชอบเดินในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์

                                ลาก่อนคณะเภสัชศาสตร์           ที่ฉันชอบแอบไปดูต้นไม้ที่หลังคณะ

                                ลาก่อนคณะวิศวกรรมศาสตร์     ที่ฉันชอบขี่รถจักรยานผ่านไปมา

                                ลาก่อนคณะอักษรศาสตร์           ที่ทำให้ฉันรู้จักเพื่อนต่างชาติ  ต่างภาษา

                                ลาก่อนตึกกระทะ                       ที่ทำให้ฉันนึกถึงคนตั้งชื่อ

                                ลาก่อนโรงอาหารทั้งหลาย         ที่ทำให้ฉันอิ่มและอร่อย

                                ลาก่อนสนามกีฬา                      ที่ทำให้ฉันได้หัวเราะและเบิกบานใจ

                                ลาก่อนตลาดนัด                          ที่ทำให้ฉันสัมผัสของมือสอง

                                ลาก่อนดอกแก้ว                          ที่ทำฉันชอบดอกไม้ไทย

                                ลาก่อนถนนทุกสาย                    ที่ทำให้ฉันได้ขี่จักรยาน

                                ลาก่อนสระแก้ว                          ที่ทำให้ฉันรู้จักความสวยงามและเยือกเย็น

                                ลาก่อนเวอร์ริเดียน                     ที่ทำให้ฉันรู้จักเฉดของสีเขียว

                                ลาก่อน Santa Lucia               ที่ต่อไปฉันคงร้องคนเดียวเพื่อนึกถึงอาจารย์ศิลป์ พีระศรี

                                ลาก่อนหอสมุดฯ                         ที่ทำให้ฉันรู้จักคำว่าบริการยี่สิบสี่ชั่วโมง

                                ลาก่อนศิลปากร                           ที่ฟูมฟักฉัน  จนมีวันนี้

รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้ยินคำว่า "ศิลปากร"
ภาพวันแรกของการได้มาอยู่ที่นี่อะไรๆก็ดีไปหมดเลย
และทุกๆวันที่อยู่ที่นี่ ก็ถูกเก็บไว้ในบันทึกของหัวใจ
ฉันตกหลุมรักตั้งแต่ได้รู้จักชื่อแล้วล่ะ ศิลปากรที่รัก
จากนี้ไปเราคงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันเหมือนเดิมแล้วนะ
ขอให้เธอคงเสน่ห์ความเป็นเธอแบบนี้
คงความสุนทรีย์ให้กับฉันและผู้มาใหม่ในทุกวันวานตลอดไป